Poliwęglan właściwościami fizycznymi przewyższa wiele innych polimerów i dlatego też pomimo trudności związanych z otrzymywaniem i przetwórstwem jest coraz bardziej poszukiwanym tworzywem. Charakteryzuje się on wysoką udarnością, szczególnie z karbem (ponad 20 kG-cm/cm2), szerokim zakresem temperatury użytkowania od -100 do + 130°C, małą chłonnością wody, dobrymi właściwościami dielektrycznymi, małym skurczem. Temperatura zeszklenia poliwęglanu jest wysoka i wynosi 149°C. Rozkłada się on w temperaturze powyżej 320°C. Proces rozkładu może zajść wcześniej, już w temperaturze 240°C, jeżeli polimer zawiera wodę. Poliwęglan zaczyna się topić w temperaturze 220°C, jednak ze względu na bardzo małe przewodnictwo cieplne, temperatury przetwórstwa są znacznie wyższe i wynoszą około 300°C. Ważną cechą poliwęglanu, przydatną zwłaszcza w przetwórstwie, jest duża stabilność cieplna. Przetrzymywanie tego tworzywa w stanie stopionym przez długi okres nie powoduje istotnych zmian jego właściwości.