PFA

Polimer perfluoroalkoksylowy (PFA) – termoplastyczny fluoropolimer należący do perfluoropolimerów. Jest kopolimerem tetrafluoroetylenu i perfluoroalkilowego eteru winylowego; przykładem handlowym jest Hyflon F, określany jako kopolimer tetrafluoroetylenu i perfluoropropylowinyloeteru.

PFA łączy typowe cechy fluoropolimerów: bardzo dobrą odporność chemiczną, wysoką odporność cieplną, dobre własności dielektryczne, niski współczynnik tarcia oraz właściwości antyadhezyjne. W odróżnieniu od PTFE należy do fluoroplastów przetwarzalnych w stanie stopionym, dzięki czemu może być przetwarzany metodami typowymi dla tworzyw inżynierskich, m.in. przez wytłaczanie i formowanie wtryskowe.

Materiał może pracować w temperaturze do ok. 260°C. W zastosowaniach powłokowych PFA stosuje się m.in. jako powłokę antyadhezyjną i chemoodporną; w materiałach źródłowych podawano możliwość uzyskania powłok o grubości do 300 µm.

Do zastosowań PFA należą elementy i powłoki pracujące w środowiskach agresywnych chemicznie lub w podwyższonej temperaturze, a także specjalistyczne izolacje i powłoki kabli. W branży kablowej PFA, obok FEP i ETFE, jest wskazywany jako fluoropolimer używany tam, gdzie istotne są odporność termiczna, chemiczna i elektryczna.