SCF

Płyn nadkrytyczny (ang. supercritical fluid, SCF) to substancja znajdująca się w stanie nadkrytycznym, wykorzystywana w przetwórstwie i technologiach chemicznych ze względu na zdolność do rozpuszczania, penetracji materiału i mieszania z fazą polimerową pod odpowiednio dobranym ciśnieniem i temperaturą.

W branży tworzyw płyny nadkrytyczne są szczególnie kojarzone z fizycznym spienianiem polimerów. W technologii MuCell do stopionego tworzywa wprowadza się gazowy środek porotwórczy w postaci płynu nadkrytycznego, najczęściej azot albo dwutlenek węgla. Gaz rozpuszcza się w uplastycznionym polimerze pod wysokim ciśnieniem, a po wtrysku do gniazda formy spadek ciśnienia powoduje zarodkowanie i wzrost drobnych komórek w strukturze wypraski.

Zastosowanie SCF w mikrokomórkowym spienianiu umożliwia m.in. zmniejszenie masy detalu, ograniczenie zużycia materiału i obniżenie ciśnienia wtrysku. Może także wspierać stabilność wymiarową wyprasek oraz poprawę płynięcia stopu, o ile materiał, konstrukcja detalu, forma i parametry procesu są właściwie dobrane.

Płyny nadkrytyczne znajdują również zastosowanie w recyklingu i oczyszczaniu tworzyw. Przykładem jest wykorzystanie nadkrytycznego dwutlenku węgla do ekstrakcji zanieczyszczeń z folii poliolefinowych, gdzie proces ma usuwać oleje, zapachy i pozostałości po wcześniejszym użytkowaniu. W recyklingu rozpuszczalnikowym ciecze w stanie nadkrytycznym mogą być stosowane do rozdziału i oczyszczania składników złożonych materiałów wielowarstwowych.