Tarflen (PTFE)

Tarflen to nazwa handlowa polskiej odmiany politetrafluoroetylenu (PTFE), fluorowego tworzywa konstrukcyjnego. Historycznie produkt był wytwarzany w Zakładach Azotowych w Tarnowie od początku lat 70. XX w., następnie zadania związane z jego przetwórstwem przejęła zależna od tarnowskich Azotów Jednostka Ratownictwa Chemicznego. Pod koniec 2012 r. Grupa Azoty JRCh podjęła decyzję o wygaszeniu produkcji, a w 2013 r. linię do produkcji Tarflenu przejęła firma Inbras Sarbinowscy s.j., która wznowiła produkcję.

Tarflen jest materiałem opartym na PTFE, porównywanym funkcjonalnie z tworzywem znanym pod marką Teflon. Charakteryzuje się bardzo wysoką odpornością chemiczną, szerokim zakresem odporności termicznej, niskim współczynnikiem tarcia oraz bardzo dobrymi właściwościami dielektrycznymi. PTFE jako tworzywo wykazuje także bardzo małą reaktywność wobec substancji organicznych i tkanek ludzkich.

Odmiany i wyroby

W ofercie związanej z Tarflenem wskazywano wyroby z czystego PTFE oraz odmiany modyfikowane dodatkami, takimi jak grafit, koks, sadza, brąz cynowy, szkło, dwusiarczek molibdenu lub stal. Do podstawowych wyrobów należały m.in. płyty, pręty, rury, tuleje, uszczelki i demistery.

Zastosowanie

Ze względu na odporność chemiczną, nieprzyczepność, niski współczynnik tarcia i właściwości izolacyjne Tarflen stosowano jako materiał antykorozyjny, antyadhezyjny, antyfrykcyjny oraz dielektryk. Wskazywane obszary zastosowań obejmowały m.in. budownictwo, elektrotechnikę, przemysł maszynowy, włókienniczy, papierniczy, lotniczy, samochodowy i spożywczy. Przykładowe wyroby to elementy aparatury i armatury, sprzęt laboratoryjny, uszczelniacze, folie i taśmy izolacyjne oraz elementy specjalistyczne, np. dysze do wytłaczania makaronu.