PVDC

Definicja

Polichlorek winylidenu (PVDC, spotykane także zapisy PVdC) to polimer stosowany w materiałach opakowaniowych przede wszystkim jako warstwa lub powłoka barierowa. W źródłach Plastech występuje m.in. w kontekście folii wielowarstwowych, opakowań MAP, folii obkurczliwych oraz opakowań blisterowych.

Właściwości i funkcja w opakowaniach

Najważniejszą cechą użytkową PVDC w opakowaniach jest wysoka barierowość wobec gazów. W materiałach dotyczących opakowań ze zmodyfikowaną atmosferą wskazano, że dobrą barierowość względem gazów zapewniają m.in. polichlorek winylidenu oraz EVOH. Barierowość jest kluczowa w opakowaniach MAP, ponieważ wpływa na utrzymanie odpowiedniego składu gazów i wydłużenie trwałości pakowanych produktów.

PVDC pojawia się również jako element struktur wielowarstwowych, np. w układach typu PET/PVDC/PE, PA/PVDC/PE lub PET/PVDC/PE-LD. Takie struktury są stosowane jako folie giętkie lub elementy opakowań termoformowanych w rozwiązaniach wymagających ochrony przed przenikaniem gazów.

Zastosowania

• opakowania MAP – folie i struktury wielowarstwowe do pakowania żywności w atmosferze zmodyfikowanej, gdzie barierowość wobec tlenu, dwutlenku węgla i pary wodnej jest jednym z głównych parametrów doboru materiału;
• folie obkurczliwe – PVDC jest wymieniany jako dotychczas stosowany materiał w technologiach folii obkurczliwych, przy czym rozwijane są także alternatywne rozwiązania z EVOH;
• opakowania blisterowe – konwencjonalne struktury PVC/PVDC są wskazywane jako rozwiązania zastępowane przez nowe koncepcje opakowań farmaceutycznych i nutraceutycznych, m.in. ze względu na wymagania recyklingowe i regulacyjne;
• powłoki barierowe – folie powlekane PVDC są punktem odniesienia dla nowych folii barierowych bezchlorowych, projektowanych jako łatwiejsze do recyklingu zamienniki.

Aspekty środowiskowe i trendy zastępowania

W materiałach Plastech zwrócono uwagę, że PVDC oraz PVC są coraz mniej chętnie stosowane w materiałach opakowaniowych i w niektórych krajach nie są akceptowane z powodu obciążeń środowiskowych. W nowszych rozwiązaniach opakowaniowych widoczny jest trend zastępowania struktur zawierających PVDC materiałami bezchlorowymi, monomateriałowymi lub łatwiejszymi do recyklingu, np. strukturami opartymi na PP, aluminium albo EVOH.

Przykładem są folie barierowe określane jako bezchlorowe i nadające się do recyklingu w strumieniach polipropylenu, wskazywane jako zamienniki folii powlekanych PVDC. W segmencie blisterów konwencjonalne rozwiązania PVC/PVDC z aluminium są porównywane z nowymi konstrukcjami opartymi na PP, które mają spełniać wymagania PPWR i poprawiać recyklowalność opakowań.

Nazwy handlowe

W Plastechopedii odnotowano nazwy handlowe Diofan i Ixan jako zarejestrowane nazwy handlowe polichlorku winylidenu firmy Solvin SA. Wskazaną formą handlową były dyspersje wodne.