shredder

Kruszarka to maszyna do mechanicznego zmniejszania rozmiaru materiału, w branży tworzyw sztucznych stosowana przede wszystkim do rozdrabniania odpadów, elementów poprodukcyjnych, opakowań, detali lub innych wyrobów przed kolejnymi etapami przetwarzania albo recyklingu. W praktyce termin ten bywa używany blisko znaczeniowo z określeniem rozdrabniarka, zwłaszcza w odniesieniu do urządzeń tnących wyposażonych w rotor, noże i sito.

W instalacjach recyklingu tworzyw rozdrabnianie jest jednym z początkowych etapów przygotowania wsadu. Może poprzedzać m.in. sortowanie, mycie, suszenie, ekstruzję i granulowanie/regranulację. Dobór kruszarki zależy od rodzaju strumienia materiałowego, jego gabarytów, podatności na cięcie, zanieczyszczeń oraz wymaganej frakcji wyjściowej.

Budowa i zasada działania

Typowa kruszarka do tworzyw działa przez podawanie materiału do komory rozdrabniania, gdzie jest on cięty lub rozrywany przez element roboczy, najczęściej rotor z nożami współpracujący z nożami stałymi, nazywanymi także przeciwnożami. W wielu konstrukcjach materiał jest dociskany do rotora przez popychacz, co umożliwia rozdrabnianie elementów o dużych gabarytach bez wcześniejszego cięcia. Po osiągnięciu odpowiedniego rozmiaru cząstki przechodzą przez sito zamontowane pod rotorem; dobór sita wpływa na wielkość frakcji wyjściowej.

Na jakość i energochłonność procesu wpływają m.in. geometria rotora i noży, ustawienie szczeliny cięcia między rotorem a nożami stałymi, prędkość obrotowa, moment obrotowy, sposób docisku materiału oraz system sterowania. Zbyt duża szczelina cięcia może powodować wzrost zużycia energii i pogorszenie jakości rozdrobnionego materiału, dlatego w nowoczesnych maszynach stosuje się m.in. automatyczną regulację przeciwnoży.

Zastosowanie

Kruszarki i rozdrabniarki stosuje się do przygotowania różnych strumieni tworzyw, w tym:

• odpadów poprodukcyjnych i wadliwych wyrobów,
• nieporęcznych opakowań z tworzyw sztucznych, takich jak beczki, bębny czy zbiorniki,
• elementów cienkościennych oraz dużych detali,
• odpadów poliolefinowych kierowanych do mycia, mielenia i granulowania,
• mieszanych lub zmiennych strumieni tworzyw wymagających indywidualnej konfiguracji układu tnącego.

Miejsce w linii recyklingu

Kruszarka może pracować jako samodzielne urządzenie przygotowujące materiał do dalszego mielenia lub jako element kompletnej linii recyklingu. W liniach technologicznych rozdrabnianie łączy się z kolejnymi operacjami, takimi jak mycie, suszenie, separacja, ekstruzja i granulowanie. Wydajność pojedynczej kruszarki jest ważna, ale w projektowaniu instalacji decydujące znaczenie ma dopasowanie całego łańcucha procesu do jakości surowca wejściowego i oczekiwanej jakości recyklatu.

Kruszarka a młyn

W praktyce branżowej pojęcia kruszarka, rozdrabniarka i młyn mogą się częściowo nakładać. Najczęściej kruszarka lub rozdrabniarka oznacza urządzenie do wstępnego rozdrobnienia większych, trudnych lub nieporęcznych elementów, natomiast młyn kojarzony jest z uzyskiwaniem drobniejszej frakcji, np. przemiału, który może następnie trafiać do mycia, suszenia, ekstruzji lub granulowania. Granica między tymi nazwami zależy jednak od konstrukcji maszyny i nazewnictwa przyjętego przez producenta.