TPE-A

Termoplastyczne elastomery poliamidowe (TPE-A, także TPA, COPA, PEBA) to grupa elastomerów termoplastycznych zaliczana do blokowych kopolimerów poliamidowych, w szczególności kopolimerów amidowo-eterowych. Łączą gumopodobną elastyczność w określonym zakresie temperatur z możliwością przetwarzania metodami typowymi dla termoplastów.

Budowa TPE-A opiera się na obecności miękkich segmentów polieterowych lub poliestrowych oraz sztywnych bloków poliamidowych. Segmenty twarde odpowiadają m.in. za wytrzymałość i stabilność wymiarową, natomiast segmenty miękkie nadają materiałowi elastyczność. Właściwości tej grupy są silnie zależne od rodzaju zastosowanych bloków, ich długości oraz udziału poszczególnych segmentów w cząsteczce kopolimeru.

Do typowych cech TPE-A należą dobra przetwarzalność, stabilność wymiarowa, odporność na działanie podwyższonej temperatury oraz odporność na rozpuszczalniki. W źródłach branżowych podawana jest odporność cieplna tej grupy do około 170°C, przy czym konkretne wartości zależą od gatunku materiału i warunków pracy wyrobu. Polieteroamidy i niektóre polieteroestroamidy pod względem zespołu właściwości sytuowane są pomiędzy termoplastycznymi poliuretanami a silikonami.

TPE-A stosuje się m.in. w aplikacjach technicznych wymagających połączenia elastyczności, odporności chemicznej i stabilności wymiarowej. Przykładowym obszarem zastosowań są pasy transporterowe i pasy pędne. Przy doborze materiału należy uwzględniać, że poszczególne grupy elastomerów termoplastycznych różnią się budową chemiczną, zakresem twardości, odpornością cieplną, odpornością chemiczną i sposobem przetwarzania, a o wyborze konkretnego TPE powinny decydować wymagania końcowej aplikacji.