https://www.plastech.pl/plastechopedia/pt-300 · 26.10.2026
A B C D E F G H I J K L M N O P R S Ś T U V W X Z Ż

PT

  • politiofen
  • poli(2, 5-tienylen), polythiophene
  • ang. polythiophene

Politiofen (PT, ang. polythiophene) to sprzężony polimer organiczny należący do grupy polimerów przewodzących. Jego łańcuch zbudowany jest z powtarzających się jednostek tiofenu; w nazewnictwie strukturalnym spotyka się określenie poli(2,5-tienylen).

Charakterystyka

Politiofen jest jednym z najintensywniej badanych polimerów przewodzących. Przewodnictwo takich materiałów wynika z obecności skoniugowanego szkieletu π-elektronowego. Polimery przewodzące mogą być domieszkowane przez odwracalne utlenianie lub redukcję łańcucha głównego, co umożliwia ruch ładunków wzdłuż szkieletu polimeru; w odpowiednich warunkach przewodnictwo może zbliżać się do wartości typowych dla przewodników metalicznych.

Właściwości politiofenu i jego pochodnych można w szerokim zakresie modyfikować poprzez zmiany struktury molekularnej. Takie modyfikacje pozwalają uzyskiwać materiały lepiej przewodzące prąd, a także formy możliwe do przetwarzania z roztworu, np. jako atramenty do technik drukowania elektroniki.

Zastosowania

Politiofeny i inne sprzężone polimery przewodzące są badane oraz stosowane w obszarze elektroniki organicznej i optoelektroniki. Wśród proponowanych zastosowań politiofenu wymienia się m.in. tranzystory polowe (FET), elementy elektroluminescencyjne, ogniwa słoneczne, fotorezystory i diody.

Szersza grupa polimerów przewodzących znajduje zastosowanie lub potencjał zastosowań w powłokach antystatycznych, organicznych panelach emitujących światło, elastycznych modułach fotowoltaicznych, organicznych tranzystorach cienkowarstwowych, urządzeniach elektrochromowych, czujnikach elektrochemicznych i bioczujnikach, superkondensatorach oraz w ochronie przed korozją.

Źródła

  1. Polimery przewodzące prąd - fakt czy mit?
  2. Półprzewodnikowe polimery konkurencją dla krzemu