Europejski projekt Euplastvoltage + komentarz

11 europejskich podmiotów z branży tworzyw sztucznych zawiązało konsorcjum, którego zadaniem jest przyjęcie dobrowolnego długoterminowego porozumienie w sprawie efektywności energetycznej europejskiego przemysłu przetwórstwa tworzyw sztucznych.

W skład konsorcjum wchodzą: belgijski European Plastics Converters jako koordynator, a także stowarzyszenia branżowe Associação Portuguesa de Indústria de Plásticos z Portugalii, Magyar Műanyagipari Szövetség z Węgier, Asociación Española de Industriales de Plasticos z Hiszpanii, British Plastics Federation z Wielkiej Brytanii, Federatie Nederlandse Rubber en Kunststofindustri z Holandii, Fédération de la Plasturgie z Francji, IK Industrievereinigung Kinststoffverpackungen z Niemiec. Konsorcjum uzupełniają dwie jednostki badawcze: SenterNovem z Holandii oraz Instytut Fraunhofer z Niemiec.

Realizowany przez nie projekt o nazwie Euplastvoltage ma mieć bezpośredni wpływ na efektywność energetyczną sektorów gospodarki i przyczynić się do uzyskania do 2020 r. 20 proc. oszczędności energii w UE. Jego celem jest opracowanie i wprowadzenie w życie dobrowolnego długoterminowego porozumienia w sprawie efektywności energetycznej skierowanego do europejskiego przemysłu przetwórstwa tworzyw sztucznych. Tym samym Euplastvoltage ma spowodować znaczną redukcję zużycia energii przez przetwórców wykorzystujących materiały polimerowe poprzez obniżenie wykorzystywanej przez nich energii do wytwarzania produktów i podnieść trwałość produkowanych produktów.

W ramach projektu, jak informują jego uczestnicy, gromadzone będą doświadczenia i najlepsze praktyki na szczeblu krajowym i przemysłowym, tak by pobudzić działania na rzecz długoterminowego porozumienia na poziomie europejskim. Wynikiem takiego porozumienia ma być wyraźne zobowiązanie się sektora do osiągania celów w dziedzinie efektywności energetycznej.

Obecnie europejski przemysł przetwórstwa tworzyw sztucznych liczy 50 tys. MŚP i 1,6 mln pracowników. Jego ambicją jest zatem aktywne uczestnictwo w działaniach Unii Europejskiej w dziedzinie klimatu poprzez dobrze rozbudowaną sieć stowarzyszeń na kontynencie. Ponadto, sektor sam chce wywierać silną presję na zwiększanie konkurencyjności i trwałości europejskiego przetwórstwa tworzyw sztucznych.

Uczestnicy, tak się składa, że branżowe stowarzyszenia, będą pełnić funkcję ambasadorów większej efektywności energetycznej w swoich regionach. Ich działanie ma być precedensem dla całego europejskiego przemysłu, a w szczególności dla sektora MŚP.

Projekt oprze część swoich działań na wcześniejszych i aktualnych projektach realizowanych w ramach Programu „Inteligentna Energia - Europa (IEE)” i będzie rozwijał się na podstawie aktualnych obserwacji.

Działanie wspiera ogólny cel programów UE i IEE, którym jest wspominana poprawa efektywności energetycznej. Na szczeblu krajowym wiele państw wprowadza systemy, m.in. zobowiązania do redukcji emisji dwutlenku węgla zachęcające firmy do ulepszania technik przetwórstwa, zwiększania efektywności energetycznej i zmniejszania poziomu ich szkodliwości na środowisko naturalne. Zważywszy na rosnące ceny energii konieczne jest – alarmują członkowie konsorcjum - aby MŚP nadal prowadziły działania na rzecz efektywności energetycznej we wszelkich dostępnych formach. Z tego tez względu zarządzanie energią i środowiskiem coraz częściej figurują wysoko na liście priorytetów dla wielu przedsiębiorstw europejskich.

- Pomimo coraz większej presji na przedsiębiorstwa, aby poprawiały wskaźniki mające znaczenie dla ochrony środowiska, wiele z nich cechuje wciąż niska świadomość obowiązku redukcji śladu węglowego i środowiskowego – podkreślają uczestnicy projektu.

Tymczasem zgodnie z Przeglądem polityki ochrony środowiska z 2008 r. zużycie energii (w tym transport) stanowi 80 proc. emisji wszystkich gazów cieplarnianych w krajach UE. Na podstawie porozumienia w Radzie Europejskiej w 2007 r. UE zobowiązuje się do obniżenia do 2020 r. emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 20 proc., lub co najmniej 30 proc., jeżeli inne kraje rozwinięte podejmą podobne działania, zwiększenia wykorzystania odnawialnych źródeł energii do poziomu 20 proc. całej zużywanej energii, zwiększenia efektywności energetycznej do 20 proc., zwiększenia zużycia biopaliw do wartości 10 proc. wszystkich paliw zużywanych w transporcie.

Obecnie koszty energii pozostają w centrum uwagi przetwórców tworzyw w całej Europie. Wiadomo, że wyroby z tworzyw mają potencjał w zakresie oszczędności energii. Na przetwórców wywierana jest więc coraz większa presja, aby obniżali zużycie energii podczas procesu wytwarzania.

Calem projektu ma być także stopniowe przekształcanie rynku. Ma on wprowadzić w sposób pośredni pojęcie usług energetycznych w przemyśle oraz objąć niewykorzystany potencjał w zakresie oszczędności energii w przemyśle przetwórstwa tworzyw sztucznych. Projekt stworzy warunki do dalszych szkoleń z zakresu działań w dziedzinie efektywności energetycznej nie tylko w sektorze przemysłu tworzyw sztucznych, ale także stanie się przykładem dla innych gałęzi przemysłu.

Warto zauważyć, że dobrowolne porozumienia nie są niczym nowym w przemyśle wykorzystującym materiały polimerowe. Łańcuch dostaw w dziedzinie PVC stworzył precedens w przemyśle tworzyw sztucznych wraz z dobrowolnym porozumieniem Vinyl 2010 na rzecz podwyższenia wskaźnika recyklingu i podniesienia wydajności wytwarzania i przetwórstwa. Zarówno dobrowolne porozumienie Vinyl 2010, jak i porozumienie British Plastics Federation (BPF) dotyczące zmiany klimatu (Climate Change Agreement) skierowane do przetwórców tworzyw sztucznych, dają im możliwość skoncentrowania się na podnoszeniu wydajności wytwarzania przy jednoczesnym obniżaniu kosztów związanych z energią.

Komentarz:
Komentować można byłoby obszernie i poważnie, ale już kilkakrotnie w prezentowanych w serwisie komentarzach, to co i tym razem chciałoby się napisać, pojawiało się właśnie obszernie i poważnie, więc nie ma potrzeby powtarzania samego siebie.

Zamiast tego krótka opowiastka z cechami paraleli. Stąd prośba o włączenie wyobraźni, a potem dzięki własnej imaginacji przeniesienie się na ładnie pływający po słonecznym morzu statek i ufne oddanie się pod kierownictwo mądrej i odpowiedzialnej załogi. Jak miło zimną jesienią pomyśleć, że jest się w samym centrum przepięknego krajobrazu, a ci, od których na statku zależy najwięcej i uprzyjemniają nam pobyt są właśnie mądrzy i odpowiedzialni. Za długo ta sielanka jednak nie potrwa.

Jak byśmy bowiem zareagowali, gdyby nagle okazało się, że połowa z naszej wzorowej na pozór załogi chwyciła za siekiery i zaczęła wyrąbywać w pokładzie statku dziurę? A druga połowa załogi podjęła sekundę później heroiczne wysiłki, byle tylko woda wlewająca się przez poszatkowany pokład nie zatopiła statku. Przy czym jedna i druga grupa mobilizowałaby się wzajemnie we własnych działaniach, życząc sobie jak najlepiej i nie widząc w nich absolutnie niczego sprzecznego. To jakie byłyby nasze myśli na widok takiej ekipy? No właśnie...

Aby opowiastka nabrała zatem sensu, to warto wiedzieć, że „przyczynianie się do osiągnięcia celu UE, jakim jest uzyskanie redukcji 3x20” to dziurawienie pokładu statku, a „zabieganie o obniżkę kosztów energii”, to bohaterska walka o to, by ów statek nie zatonął. Statek zaś to świat, w którym żyjemy, a marynarzami są decydenci, od których w Europie i przemyśle coś naprawdę zależy.