DEP

Definicja

Ftalan dietylu (DEP, ang. diethyl phthalate) to związek z grupy ftalanów, czyli estrów kwasu ftalowego. W ujęciu przemysłowym ftalany należą do plastyfikatorów, a więc dodatków stosowanych w kompozycjach polimerowych w celu zwiększenia elastyczności, miękkości i podatności materiału na przetwarzanie.

Rola w tworzywach

Plastyfikatory są kojarzone przede wszystkim z miękkim PVC/PCW. Dobór plastyfikatora wpływa m.in. na elastyczność i twardość wyrobu, jego zachowanie w różnych temperaturach, lotność, migrację dodatku, odporność na wodę, starzenie i promieniowanie UV oraz możliwość stosowania w aplikacjach regulowanych.

Zastosowania

Ftalan dietylu można opisywać jako ftalanowy plastyfikator lub składnik pomocniczy w recepturach materiałowych. Ogólnie plastyfikatory ftalanowe były historycznie szeroko stosowane w przetwórstwie tworzyw, zwłaszcza PVC/PCW, a plastyfikatory jako grupa znajdują zastosowanie m.in. w foliach, kablach, wężach, wykładzinach, tkaninach powlekanych, klejach, uszczelniaczach, tuszach i innych wyrobach wymagających elastyczności.

Aspekty regulacyjne i bezpieczeństwo

Ftalany jako grupa są objęte szczególną uwagą regulacyjną i środowiskową. W Europie część ftalanów, zwłaszcza DEHP/DOP, DBP, DIBP i BBP, znalazła się na liście substancji wysokiego ryzyka REACH ze względu na podejrzenia negatywnego wpływu na układ hormonalny. W konsekwencji rynek plastyfikatorów przesuwa się w stronę rozwiązań nieftalanowych i specjalistycznych o korzystniejszym profilu regulacyjnym.

Informacje o zagrożeniach dla konkretnej substancji, takiej jak DEP, należy każdorazowo weryfikować w aktualnej karcie charakterystyki dostawcy oraz w obowiązujących przepisach CLP/REACH.