DOP
- ftalan dioktylu
- ftalan dwuoktylu, ftalan di(2-etyloheksylu)
- ang. dioctyl phthalate
Ftalan dioktylu (DOP, FDO; ang. dioctyl phthalate) to ftalanowy plastyfikator, historycznie bardzo szeroko stosowany do uplastyczniania polichlorku winylu (PVC/PCW). W praktyce przemysłowej skrót DOP bywa utożsamiany z DEHP, czyli ftalanem di(2-etyloheksylu), określanym również jako ftalan dwuoktylu.
Wzór sumaryczny typowy dla ftalanu dioktylu/DEHP: C24H38O4; zapis strukturalny estru kwasu ftalowego można przedstawić jako C6H4(COOC8H17)2.
Charakterystyka i rola w tworzywach
- należy do grupy ftalanów, czyli estrów kwasu ftalowego stosowanych jako plastyfikatory;
- pełni funkcję zmiękczacza: ułatwia uzyskanie elastycznych właściwości materiału, zwłaszcza w wyrobach z miękkiego PVC;
- był wykorzystywany m.in. w produkcji obuwia, wykładzin podłogowych oraz innych wyrobów z PVC wymagających elastyczności;
- w Polsce produkcję ftalanu dwuoktylu (DEHP/DOP) rozpoczęto w Zakładach Azotowych Kędzierzyn w 1963 r.; w szczytowym okresie roczna produkcja tego plastyfikatora sięgała 70 tys. ton.
Ograniczenia i zastępowanie
Znaczenie DOP/DEHP w europejskim przemyśle tworzyw istotnie spadło ze względu na wymagania regulacyjne i obawy dotyczące wpływu na zdrowie. DEHP został wskazany jako substancja wysokiego ryzyka w systemie REACH; podnoszono przede wszystkim jego niekorzystny wpływ na układ endokrynny oraz zdolności reprodukcyjne. W dokumentach i dyskusjach unijnych zwracano uwagę także na problem recyklingu miękkiego PVC zawierającego DEHP.
W efekcie rynek przesuwa się w stronę plastyfikatorów nieftalanowych. Przykładowo Grupa Azoty ZAK S.A. ogłosiła zakończenie produkcji plastyfikatorów ftalanowych, w tym DEHP/DOP, i rozwój nieftalanowego plastyfikatora DEHT/DOTP.
Zastosowania historyczne
DOP stosowano przede wszystkim jako plastyfikator PVC/PCW. W starszej praktyce przemysłowej ftalany tego typu wykorzystywano również jako dodatki uplastyczniające w różnych materiałach polimerowych oraz w wyrobach wymagających elastyczności. Obecnie w nowych zastosowaniach konsumenckich są one w dużej mierze zastępowane alternatywami nieftalanowymi lub plastyfikatorami o korzystniejszym profilu regulacyjnym.