homopolimer

Homopolimer to polimer, którego makrocząsteczki są zbudowane z jednostek powtarzalnych pochodzących od jednego rodzaju monomeru. Przeciwieństwem tak rozumianego materiału jest kopolimer, otrzymany z co najmniej dwóch różnych rodzajów monomerów i zawierający w łańcuchach co najmniej dwa rodzaje jednostek powtarzalnych.

Określenie „homopolimer” opisuje przede wszystkim skład chemiczny łańcucha polimerowego, a nie konkretną grupę tworzyw. Homopolimerem może być np. odmiana polipropylenu otrzymywana z propylenu; na rynku PP występuje zarówno jako homopolimer, jak i jako kopolimery propylenu z etylenem, dobierane w celu uzyskania innych właściwości użytkowych. W przypadku polioksymetylenu spotyka się natomiast rozróżnienie na homopolimer POM-H oraz kopolimer POM-C.

W praktyce przemysłowej wybór między homopolimerem a kopolimerem zależy od wymagań wyrobu i technologii. Kopolimery wytwarza się zwykle po to, aby uzyskać zestaw właściwości trudny do osiągnięcia w homopolimerach, np. zmienić udarność, sztywność, twardość, odporność chemiczną, przetwarzalność lub właściwości powierzchniowe. Homopolimery pozostają jednak ważnymi materiałami handlowymi: przykładowo homopolimery PP są stosowane m.in. w przetwórstwie wtryskowym, wytłaczaniu, termoformowaniu oraz produkcji włóknin.

Właściwości konkretnego homopolimeru nie wynikają wyłącznie z faktu, że powstał z jednego monomeru. Zależą także od budowy chemicznej, masy cząsteczkowej, rozkładu mas cząsteczkowych, krystaliczności, stereoregularności, dodatków oraz warunków polimeryzacji i przetwórstwa. Dlatego w dokumentacji technicznej należy zawsze odnosić się do konkretnego gatunku materiału, a nie tylko do ogólnego określenia „homopolimer”.