Drukuj

IIMPiB bada wyroby oksydegradowalne

Wymagane są również badania szczegółowe sprawdzające zawartość metali ciężkich (Pb, Hg, Cr(VI), Cd), stopień destrukcji pod wpływem promieniowania UV, indeks karbonylowy,stopień destrukcji pod wpływem starzenia termicznego - współczynnik zmiany parametrów wytrzymałościowych po przyspieszonym starzeniu, "czas życia" wyrobu foliowego oraz migrację globalną z materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Badania wykonywane są zgodnie z obowiązującymi normami przedmiotowymi.

Kryteria odnoszą się również do norm opracowanych dla wyrobów oksydegradowalnych - BS 8472:2011 Methods for the assessment of the oxo-biodegradation of plastics and of the phyto-toxicity of the residues in controlled laboratory conditions oraz ASTM D6954 - 04(2013) Standard Guide for Exposing and Testing Plastics that Degrade in the Environment by a Combination of Oxidation and Biodegradation.

Kryteria na znak ekologiczny opracowane przez IIMPiB opierają się na wiedzy (rozeznanie literaturowe) oraz długoletnim doświadczeniu w zakresie badań wyrobów polimerowych w tym folii do kontaktu z żywnością, folii rolniczej czy opakowań foliowych. Przeprowadziliśmy wiele badań dotyczących oceny wyrobów oksydegradowalnych zarówno dla klientów w kraju, jak i za granicą.

Jak IIMPiB zapatruje się na kontrowersje dotyczące wyrobów oksydegradowalnych oraz możliwość wprowadzenia zakazu stosowania tego typu wyrobów na poziomie unijnym?

IIMPiB popiera inicjatywę ograniczenia nieodpowiedzialnego postępowania z opakowaniami, w tym także lekkimi torbami foliowymi na zakupy. Promujemy ponowne zastosowanie torebek foliowych oraz podwyższanie poziomu ich odzysku i recyklingu w celu całkowitego ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko naturalne. Klienci, kupując mniej reklamówek, kupują jednocześnie więcej worków na śmieci, które często trafiają w całości na wysypisko śmieci.

Z założenia wyroby foliowe z prodegradantem mogą być poddawane recyklingowi. Dodatki przyspieszające oksydegradację wspomagają proces degradacji wyrobów foliowych, które w sposób niekontrolowany trafiają w różne miejsca i zanieczyszczają nasz ekosystem.

Uważamy również, że opakowania biodegradowalne nie są lepszym rozwiązaniem. Ich produkcja jest wysoce energochłonna. Do wyprodukowania zaledwie kilograma PLA z transgenicznej kukurydzy potrzeba dwa razy więcej energii niż zużywa się do wytworzenia takiej samej ilości polietylenu z surowców petrochemicznych. Przy uzyskiwaniu polimerów z roślin wykorzystuje się jako źródło energii głównie gaz ziemny i węgiel, czyli wytwarzanie biopolimerów pochodzenia roślinnego nie przyczynia się do znacznych oszczędności paliw kopalnych. Biopolimery ulegają biodegradacji w ścisłe określonych warunkach (opisuje je norma EN 13432), natomiast pozostawione na wysypisku lub w lesie nie rozłożą się.

Dziękuję za rozmowę.