Biznes Start en

Unison Sp. z o.o.

Wykonawstwo wykładzin chemoodpornych z tworzyw sztucznych takich jak: PP, PVDF, ECTFE, FEP, PFA


Dane kontaktowe:

ul. Racławicka 56
30- 017 Kraków, Polska


WYKŁADZINY CHEMOODPORNE ZBIORNIKÓW METALOWYCH
Wprowadzenie.
Nowoczesne technologie chemiczne stawiają przed konstruktorami aparatury wysokie wymagania.
Podstawową wadą stosowanych dotąd powłok epoksydowych jest ich mniejsza żywotność i wąska gama czynników, na które są odporne. W niektórych agresywnych chemikaliach żywice wykazują trwałość najwyżej do temperatur około 60 °C, a wobec licznych - w ogóle nie spełniają warunków stawianych powłokom ochronnym.
Konieczność zapewnienia bezawaryjnej pracy urządzeń, w których występują media korozyjne skłoniła do poszukiwań tworzyw o wyższych parametrach. Do powszechnego użytku weszło co najmniej sześć rodzajów tworzyw sztucznych, mogących spełnić bardzo wysokie wymagania co do odporności.
Są to:

polietylen (PE),
polipropylen (PP),
poliwinylofluoryd (PVDF),
kopolimer etylenu i chlorotrójfluoroetylenu (E-CTFE),
politetrafluorotylen (PTFE) oraz
kopolimery tetrafluoroetylenu i eteru perfluorwinylowego (PFA i MFA).

Tworzywa te charakteryzują się niezwykle wysoką odpornością chemiczną (w szerokim zakresie temperatur i stężeń), bardzo dobrymi parametrami elektrycznymi, a także, co bardzo istotne - wysokimi właściwościami mechanicznymi.
Wszystkie te korzystne cechy sprawiły, że obecnie do ochrony przed bardzo agresywnymi chemikaliami stosuje się nie powłoki z żywic, lecz wykładziny z nowoczesnych tworzyw sztucznych.
Wykładziny chemoodporne z tworzyw sztucznych
Celem wykonywania wykładzin z tworzyw sztucznych jest uzyskanie doskonałej odporności elementu aparatury chemicznej na zniszczenie korozyjne. Rodzaj zastosowanej w danym urządzeniu wykładziny powinien być w zasadzie uwzględniony od razu na etapie jego projektowania. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, by za pomocą wykładzin z tworzywa zabezpieczyć już istniejące urządzenie, w którym dotychczas stosowana powłoka nie nadaje się do dalszego użytku.
Po przygotowaniu wewnętrznej powierzchni zbiornika (polegającym m. in. na jego bardzo dokładnym oczyszczeniu) można rozpocząć naklejanie uformowanych uprzednio fragmentów wykładziny. Zależnie od grubości i elastyczności arkuszy tworzywa oraz występujących krzywizn wykładanych ścian, przygotowanie polegać będzie albo tylko na przycięciu płyt do właściwych rozmiarów, albo także na uformowaniu fragmentów na gorąco (przy użyciu foremników).
Płyty przykleja się do metalowych ścian zbiornika specjalnymi klejami, uwzględniając wymagany docisk na klejony element wykładziny i czas wiązania kleju. Klejenie wykładzin do metalu jest możliwe dzięki specjalnej technologii produkcji płyt. Są one mianowicie jednostronnie laminowane tkaniną (szklaną lub z włókien syntetycznych ). Klej wnika w przestrzenie pomiędzy włóknami tkaniny i pozostając tam zapewnia silne połączenie.
Po związaniu kleju można rozpocząć profilowanie spoin, a następnie ich zapełnianie. Spawanie tworzyw termoplastycznych polega na wypełnieniu spoin takim samym rodzajem tworzywa, z jakiego są zrobione łączone elementy.
Do dyspozycji są: metoda ekstruzyjna (wytłaczanie uplastycznionego przez ogrzanie tworzywa) oraz metoda spawania w strumieniu gorącego gazu przy użyciu drutu spawalniczego (drut nie ulega w tej metodzie całkowitemu roztopieniu). Efektem obydwu metod jest całkowite zapełnienie spoiny tworzywem, przy jednoczesnym zlaniu się spoiwa z lekko nadtopionymi krawędziami łączonych elementów.
Ostatnim ważnym etapem wykonywania powłok chemoodpornych z tworzyw sztucznych jest kontrola szczelności. Dokonuje się jej na drodze próby elektroiskrowej lub ciśnieniowej. Ewentualne wykryte nieszczelności podlegają naprawie zgodnie z normami.

Zastosowanie wykładzin z tworzyw sztucznych:
Opisana metoda wykładania zbiorników metalowych płytami z tworzywa znajduje bardzo szerokie zastosowanie we współczesnym przemyśle. Ze względu na to, że do produkcji płyt laminowanych tkaniną stosowane są liczne tworzywa sztuczne, można przyjąć, że praktycznie dla każdej substancji i roztworu istnieje właściwe rozwiązanie.
Tą metodą można na przykład zabezpieczać różnego rodzaju zbiorniki metalowe, wanny trawialnicze i elektrolityczne, kanały i odstojniki.