Drukuj

Rozwój w segmencie dodatków uszlachetniających tworzywa sztuczne

Rozwój w segmencie dodatków uszlachetniających tworzywa sztuczne
Prezentujemy treść wykładu Leopolda Katzmayera, dyrektora firmy Gabriel-Chemie International Holding GmbH poświęconego trendom występującym w branży dodatków uszlachetniających tworzywa sztuczne. Gabriel-Chemie Group specjalizuje się w dziedzinie barwienia i uszlachetniania tworzyw sztucznych. Istnieje już niemal 60 lat i zalicza się dziś do wiodących producentów barwników do tworzyw sztucznych w Europie. Rocznie generuje obroty w wysokości 70 mln euro. Działa również w Polsce.

- Przemysł polimerowy w postaci nowych systemów katalitycznych oraz technik reaktorowych przynosi dużą różnorodność typów bazy, ale jednocześnie mocno redukuje tzw. ofertę Inhouse-Compounds, a także podwyższa minimalne ilości odbioru. Jednocześnie z różnych powodów stale rosną wymagania, co do właściwości , co zmusza do indywidualnego dopasowania w zakładach kompandowania i/lub obróbki za pomocą masterbaczy.

Z powodu wszystkich tych czynników powstaje ogromny nacisk na specjalistów od kompaundowania i producentów barwników do tworzyw sztucznych, tak by dla każdego potencjalnego wymagania dotyczącego właściwości opracowywać strategie jego rozwoju lub prezentować gotowe już rozwiązania.

Leopold Katzmayer, dyrektor koncernu Gabriel - ChemieTo z kolei przejawia się w tym, że te gałęzie branży tworzyw sztucznych zmuszone są ciągle szukać lukratywnych nisz, ponieważ dla małych i średnich przedsiębiorców pełna paleta możliwości modyfikacyjnych pod względem opracowań technicznych jest w pojedynkę praktycznie nie do zrealizowania. Potencjalne środki pomocowe przeważnie nie wystarczają, bo nie da się nimi dysponować odpowiednio szybko. W szczególności wysokich i długotrwale obciążających kosztów rozwoju oraz związanych z tym kosztów kontroli i jakości nie da się ulokować w cenie.

Poliolefiny ze względu na wielość swoich typów: od VLDPE do UHM HDPE, od PIB do PP znalazły rozmaite zastosowanie, które sprawiły, że w codziennej praktyce możliwe są ich niezliczone modyfikacje.

Wprawdzie ciągle jeszcze dominują klasyczne dodatki modyfikujące, takie jak ochrona przeciwstarzeniowa, antystatyczna, Antiblock, antyadhezyjna, przeciwogniowa, to jednak w każdym pojedynczym obszarze na bieżąco pracuje się nad udoskonaleniem szczegółów. W tym zakresie popularne są zwłaszcza "opakowania aktywne", jak np. elementy tworzyw sztucznych, które zawierają wychwytywacze tlenu, a tym samym przedłużają trwałość zapakowanego towaru. Zwiększone wysiłki podejmuje się również w takim celu by inne, lotne cząstki związać w polimery, które z uwagi na lotność, także w śladowych ilościach, powodują niepożądane zapachy.

Z tego właśnie wynika rosnące znaczenie właściwości organoleptycznych: zapachu i smaku. Jest to bardzo złożony temat, w którym najcięższa praca w zakresie obróbki tworzyw sztucznych jest jeszcze przed nami.

Ogólne warunki higieny i wymagania, co do jednostki produktu oraz obszary krańcowe (ppb) zmuszają nas do zastanawiania się nad warunkami produkcji. Pokazują również potrzebę udoskonaleń w zakresie techniki kontroli, analityki i toksykologii. Podczas gdy wcześniej takie żądania były ograniczone do przemysłu farmaceutycznego i techniki medycznej, dziś dostrzegamy te wymagania w obszarze kosmetyki i opakowań artykułów żywnościowych.

Szybki rozwój analityki umożliwia aktualnie znajdowanie zanieczyszczeń, które w przeszłości pozostawały po prostu ukryte. Toksykologia w oparciu o bieżące opracowania informuje nas o nowych potencjalnych zagrożeniach, które prowadzą do ograniczeń i zakazów (np. azodikarbonamid, zmiękczacz ftalowy, barwniki azowe, bisfenol A, określone bromowane związki aromatyczne, HCKW, etc.), ale także o substancjach, których początkowo wysuwane zastrzeżenia już nie dotyczą.

Z powyższego twierdzenia wynika więc konieczność korzystnej zamiany, o ile dadzą się znaleźć odpowiednie alternatywy. Przykładem niech będą od dawna istniejące wymaganie dotyczące bezhalogenowości, choć do tej pory nie znaleziono dla nich zasadniczej alternatywy. Z pewnością jednak REACH - system kontroli substancji chemicznych w Unii Europejskiej - znacznie wzmocni tę tendencję.

Czytaj więcej: Barwniki 56 Compoundy 16