Prezentacja dźwigni przestawnych
Serwis Plastech.pl i firma Elesa+Ganter Polska prezentują przeznaczenie dźwigni przestawnych, czyli elementów zaciskowych stosowanych do szybkiego mocowania współpracujących części. Omawiamy budowę i zasadę działania dźwigni przestawnej, a także jej odmiany i zastosowanie.
Dźwignia przestawna w polskim nazewnictwie występuje pod wieloma nazwami. Jest to m.in rękojeść nastawna, uchwyt zaciskowy, rączka, dźwignia zaciskowa itp.
Niezależnie jednak od terminologii oznacza ona element zaciskowy stosowany do szybkiego mocowania współpracujących części. Dźwignia jest elementem, którego budowa umożliwia zachowanie zalet połączenia gwintowego przy jednoczesnej minimalizacji jego wad.
Połączenia gwintowe są najbardziej rozpowszechnionym rodzajem połączeń rozłącznych. Jednakże przy ciągle rozszerzającej się gamie zastosowań rosną również stawiane wymagania.
Zastosowanie śruby dokręcanej i odkręcanej kluczem jest rozwiązaniem czasochłonnym i uciążliwym dla operatora. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy częstotliwość wspomnianych czynności wzrasta.
Rozwiązaniem dla tego typu połączeń jest dźwignia przestawna. Dzięki specjalnemu mechanizmowi sprzęgłowemu pomiędzy ramieniem dźwigni, a tuleją z gwintem umożliwia ona:
- łatwe i szybkie dokręcanie i odkręcanie danego połączenia bez użycia klucza
- ograniczenie zakresu obrotu dźwigni do najwygodniejszego dla operatora
- pracę przy bardzo ograniczonym zakresie obrotu ramienia dźwigni,
- przestawienie ramienia dźwigni w najdogodniejsze położenie po zaciśnięciu połączenia gwintowego.
Jeśli chodzi o budowę i zasadę działania dźwigni przestawnej, to składa się ona z tulei z nagwintowanym trzpieniem lub otworem oraz ramienia przestawnego, które jest połączone z nią sprzęgłem. Ramię - normalnie zesprzęglone - umożliwia przeniesienie momentu obrotowego na tuleję (dokręcanie i odkręcanie). Wysprzęglenie ramienia dźwigni odbywa się poprzez osiowe jego odciągnięcie względem osi tulei.
Odmiany dźwigni i ich zastosowanie:
Dźwignie przestawne produkowane są w kilku grupach materiałowych. Wyróżnić możemy:
1. Dźwignie z tworzyw sztucznych. Cechuje je:
- ramię dźwigni – tworzywo
- tuleja z gwintem – tworzywo ze stalową bądź mosiężną wtopką gwintowaną
- wkręt mocujący i sprężynka - stal
- zazębiające się elementy sprzęgła: tworzywo/tworzywo
2. Dźwignie ze stopu cynkowego. Ich cechy to:
- ramię dźwigni – stop cynkowy
- tuleja z gwintem – stal
- wkręt mocujący i sprężynka - stal
- zazębiające się elementy sprzęgła stop cynkowy/stal
3. Dźwignie stalowe. Ich najważniejsze cechy to:
- ramię dźwigni – stal
- tuleja z gwintem – stal
- wkręt mocujący i sprężynka - stal
- zazębiające się elementy sprzęgła stal/stal
Co ważne każdy z wymienionych rodzajów dźwigni występuje w wykonaniu nierdzewnym.
Rękojeści nastawne
Wybór odpowiedniej dźwigni zależny jest od żądanych parametrów pracy, czyli wymaganego momentu dokręcenia, agresywności środowiska pracy, a także temperatury pracy. Aby ułatwić proces doboru odpowiedniego elementu dokonaliśmy selekcji dźwigni pod względem parametrów pracy do jakich są one przeznaczone. Tym samym nadają się one do:
- przeznaczenia ogólnego, które odznacza się umiarkowanym momentem dokręcania, pracą w środowisku suchym oraz umiarkowaną temperaturą pracy). Występujące w tym przypadku oznaczenia: MRX, MR, ERX.
- stosowania „na zewnątrz” ze wskazaniem na przemysł spożywczy, farmaceutyczny, chemiczny itp. Cechuje je wzmocniona odporność na czynniki chemiczne, umiarkowane do dużych momenty dokręcania. Oznaczenia: MRX.S, MR.S, ERX.S, GN 300.1, GN 212.5
- przemysłu maszynowego. Cecha charakterystyczna, to średnie i duże momenty dokręcania, podwyższone temperatury, odporność na działanie olejów smarów. Oznaczenia: GN 300, GN 101GN 212.3, GN 125, GN 6337.3
- sprzętu rehabilitacyjnego, sportowego. Odznaczają się ergonomią oraz rozszerzoną gamą kolorystyczną. Oznaczenia: ERX., ERX.S, GN 300, GN 300.1
Pełne zestawienie dźwigni oferowanych przez Elesa+Ganter można znaleźć na stronie www.http.com//www.elesa-ganter.pl/zamowienie_katalogu.php
Elesa+Ganter Polska istnieje od sierpnia 2001 r. Spółka to wspólne przedsięwzięcie liderów w branży znormalizowanych elementów maszyn, czyli włskiej Elesa SpA oraz nemieckiego Otto Ganter GmbH+Co. KG. Celem współpracy obydwu firm było stworzenie podmiotu zajmującego się dystrybucją ich produktów na rynku polskim.