Drukuj

Zmierzch stabilizatorów ołowiowych New report on stabilizers market

Zmierzch stabilizatorów ołowiowych
Stabilizatory są niezbędnymi dodatkami używanymi w produkcji i przetwarzaniu wielu tworzyw sztucznych. Dla przykładu, stabilizatory chroniące przez temperaturą i światłem zapewniają bezpieczne przetwarzanie oraz chronią produkty przed przedwczesnym starzeniem się oraz wpływami atmosferycznymi. Stabilizatory odgrywają dużą rolę zwłaszcza w produkcji wyrobów z PVC. Instytut badania rynku Ceresana prognozuje, iż w 2021 roku wartość światowego rynku stabilizatorów sięgnie ok. 5,3 mld dol.

Obecnie światowy rynek stabilizatorów przechodzi dynamiczne zmiany w związku z przesunięciami na rynku produktowym. Zastępuje się obecnie na szeroką skalę stabilizatory na bazie ołowiu produktami opartymi na wapniu i cynie, co wiąże się z koniecznością reorganizacji pracy wielu przedsiębiorstw. Kilku czołowych graczy na rynku chemicznym sprzedało swoje działy stabilizatorów mniejszym firmom, zajmującym się specjalistycznymi wyrobami chemicznymi.

Do najważniejszych produktów na rynku należą stabilizatory oparte na wapniu (wapniowo-cynkowe oraz organiczne związki wapnia), ołowiu i cynie, jak również stabilizatory płynne i lekkie (HALS, benzofenon, benzotriazol). Po niemal całkowitym zniknięciu z rynku w połowie poprzedniej dekady stabilizatorów kadmowych ze względu na negatywne oddziaływania na zdrowie i środowisko, obecnie obserwuje się eliminowanie produktów opartych na ołowiu. Zarówno w Europie Zachodniej, jak i Wschodniej, zapotrzebowanie na stabilizatory ołowiowe drastycznie spada i w niedługiej przyszłości produkty tego rodzaju znikną z unijnego rynku. Wzrost zapotrzebowania na produkty przyjazne dla środowiska można także zaobserwować w Chinach. Zdaniem analityków Ceresana, światowe zużycie stabilizatorów wapniowych będzie rosło o 6,9 proc. rocznie.

Największym rynkiem stabilizatorów jest Azja, posiadająca 55 proc. udziałów w globalnym rynku; na kolejnych miejscach plasuje się Europa Zachodnia i Ameryka Północna. Chiny są obecnie największym konsumentem tego typu związków, co ściśle się wiąże z faktem, iż Państwo Środka jest liderem w produkcji i imporcie tworzyw podstawowych. W Europie głównym odbiorcą stabilizatorów są producenci profili. Stabilizatory zawierające wapń są używane przede wszystkim na zachodzie Starego Kontynentu. Inne produkty, jak kompoundy cynowe oraz płynne używane są głównie przez producentów folii. Choć stabilizatory oparte na cynie są stosunkowo drogie, w ich przypadku stosunkowo niewielka ilość zapewnia stabilizację produktu końcowego. Tego typu związki stosowane są w produkcji rur i profili; jako alternatywę stosuje się także stabilizatory wapniowe, choć są one najczęściej dodawane do kabli PVC.

Branża tworzyw sztucznych jest największym odbiorcą stabilizatorów, przy czym sprzedaż profili, rur, kabli, folii i podłóg w wysokim stopniu zależy od kondycji branży budowlanej. W rezultacie, popyt na stabilizatory jest ściśle związany z sytuacją w budownictwie, a ta wciąż nie wróciła do poziomu przedkryzysowego. W ciągu ostatnich lat zapotrzebowanie na produkty z tworzyw oraz stabilizatory rosło w krajach BRIC (Brazylia, Rosja, Indie i Chiny).