Drukuj

Kontrola jakości tworzyw poliamidowych

Kontrola jakości tworzyw poliamidowych
Kontrola jakości wszystkich tworzyw sztucznych przebiega niemal na każdym procesie, począwszy od ich powstania aż do finalnego użycia.

Jakość detali poliamidowych wyprodukowanych na wtryskarce jest odzwierciedleniem jakości zastosowanych tworzyw oraz stosowanej technologii. O ile warunki formowania, konstrukcja formy i jakość tworzywa będą zadowalające, to również jakość detali można będzie zaakceptować. Jeżeli jednak tworzywo lub technologia są nieodpowiednie, to jakość wyprodukowanego detalu może być nie do przyjęcia. Problemy z jakością detali można zazwyczaj podzielić na trzy ogólne grupy: wytrzymałość, wygląd i wymiary.

Wszystkie tworzywa podlegają zwykle kontroli mającej na celu utrzymanie niezmiennego poziomu ich jakości. Nie ulegnie ona zmianie np. jeżeli pojemniki wysyłkowe nie zostaną naruszone podczas transportu lub magazynowania. W przypadku uszkodzenia pojemnika lub braku jego zamknięcia tworzywo będzie absorbować wilgoć co negatywnie wpłynie na jakość produktu. Wszelkie dodatki, takie jak stabilizatory koloru, stabilizatory ultrafioletowe, dodatki poślizgowe i barwiące powinny być sprawdzane pod kątem zapewnienia stałości parametrów zarówno podczas formowania jak i końcowego wykorzystania detali.

Tworzywa poliamidowe dostarczane są zazwyczaj w opakowaniach, które nie przepuszczają wilgoci i w warunkach normalnych nie zachodzi potrzeba suszenia granulatu. Tworzywa poliamidowe są jednakże materiałami higroskopijnymi i absorbują wilgoć jeżeli stykają się z powietrzem atmosferycznym. Jeżeli dojdzie do nadmiernego zawilgocenia tworzywa, to przed dalszym przetworzeniem konieczne jest suszenie w temperaturze 80 st. C i obniżenie wilgotności poniżej 0,2 proc. Nadmierna wilgotność nie tylko negatywnie wpływa na płynność tworzywa ale także zmniejsza jego wytrzymałość i jest przyczyną powstawania licznych wad.

Lepkość roztworu (lepkość względna, liczba lepkościowa oraz lepkość naturalna w przypadku tworzywa jest miarą masy cząsteczkowej, która z kolei decyduje o wytrzymałości i podatności na formowanie. Masa cząsteczkowa poliamidów jest tak dobrana by zachować dobrą równowagę pomiędzy łatwością przetwarzania tworzywa a wytrzymałością wyprodukowanych detali.

Warto wiedzieć, że ponieważ wilgotność i wysoka temperatura mogą spowodować spadek masy cząsteczkowej, a tym samym zmniejszenie wytrzymałości detali, należy dołożyć starań by ta cecha tworzywa (tzn. masa cząsteczkowa) nie uległa zmianie. Dla odmian rozpuszczalnych w typowo stosowanych rozpuszczalnikach do poliamidów zmierzyć można lepkość roztworu. Jeżeli tworzywo zostało zmodyfikowane za pomocą dodatków nierozpuszczalnych (włókno szklane, minerały, utwardzacze) konieczne jest zastosowanie innych wskaźników (takich jak lepkość stopionego tworzywa) w celu określenia ciężaru cząsteczkowego.

Ze względu na to, że poliamidy są często wybierane z powodu ich wytrzymałości, tworzywa będące w stanie „do wysłania” poddawane są dokładnym badaniom udarowym. Nadmierna wilgotność tworzywa podczas formowania powoduje spadek masy cząsteczkowej i obniża wytrzymałość tworzywa.