Podczas dorocznego zgromadzenia członków Amaplast, które odbyło się 30 czerwca 2026 roku w Villa Baiana w Monticelli Brusati koło Brescii, przedstawiono wyniki włoskiej branży maszyn, urządzeń i form dla przetwórstwa tworzyw sztucznych i gumy za 2025 rok. Stowarzyszenie, zrzeszające ponad 170 producentów i działające w strukturach Confindustria, zaprezentowało dane omówione przez prezesa Massimo Margaglione na podstawie szóstej edycji krajowego badania statystycznego prowadzonego przez ośrodek badawczy MECS–Amaplast. Analiza objęła 435 firm produkcyjnych zatrudniających blisko 15,3 tys. pracowników. Łączne obroty badanej grupy wyniosły 4,62 mld euro, co oznacza spadek o 4,2% rok do roku. Eksport nadal miał kluczowe znaczenie dla sektora i odpowiadał za 73% sprzedaży. Około 51% przedsiębiorstw objętych badaniem ma siedziby w Lombardii. Kolejne miejsca zajęły Emilia-Romania z udziałem 15%, Wenecja Euganejska z 14% oraz Piemont, niemal 8%.
Badanie pokazuje również wyraźne zróżnicowanie struktury sektora pod względem wielkości firm. Najliczniejszą grupę, stanowiącą około jednej trzeciej wszystkich przedsiębiorstw, tworzą najmniejsze podmioty o rocznych obrotach nieprzekraczających 2,5 mln euro. Łącznie odpowiadają one jednak jedynie za 3,8% całkowitej wartości sprzedaży branży. Na drugim biegunie znajdują się największe firmy, o rocznych obrotach przekraczających 50 mln euro. Stanowią one zaledwie 2,5% całej populacji, ale generują 29% całkowitej sprzedaży. Z badania wynika także, że wraz ze wzrostem skali przedsiębiorstwa rośnie średni obrót przypadający na jednego pracownika oraz udział eksportu. W największych firmach eksport przekracza 84% sprzedaży, podczas gdy w najmniejszych wynosi 46%. Większe przedsiębiorstwa, dysponujące bardziej rozwiniętymi strukturami handlowymi, częściej obsługują odległe rynki, natomiast mniejsze koncentrują się przede wszystkim na kierunkach europejskich.
Struktura popytu i główne grupy maszyn
Pod względem sektorów odbiorców ogólny obraz pozostaje zasadniczo stabilny w porównaniu z poprzednimi latami. Największa część obrotów pochodzi ze sprzedaży do branży opakowań, w tym około 31% przypada na opakowania do żywności, a 16% na opakowania nieżywnościowe. Oba segmenty odnotowały niewielki wzrost. Na kolejnych miejscach znalazły się motoryzacja z udziałem 14%, po lekkim spadku, budownictwo z 11% oraz zastosowania medyczne z 5%, przy czym dwa ostatnie obszary utrzymały zasadniczo stabilny poziom.
W ujęciu produktowym, po wyłączeniu niejednorodnej kategorii „inne maszyny”, największą grupą pozostają wytłaczarki wraz z urządzeniami dalszego ciągu technologicznego. Odpowiadają one za 18,2% całkowitych obrotów branży. Następne miejsca zajmują urządzenia peryferyjne z udziałem 14,6% oraz formy i matryce z 9,2%.
Eksport pod presją, zmiany na głównych rynkach
Według danych Istat eksport, historycznie będący głównym czynnikiem wzrostu sektora, zmniejszył się w 2025 roku o 5% względem 2024 roku, po czterech kolejnych latach wzrostu, osiągając łączną wartość 3,41 mld euro. Jednocześnie warto zauważyć, że od najniższego poziomu zanotowanego w 2020 roku do końca 2024 roku wartość eksportu odbiła o 32%.
Najsilniejszy wzrost włoscy producenci odnotowali na Dalekim Wschodzie, średnio o około 12%. Wynik ten był wspierany przede wszystkim przez dwa największe rynki regionu, Chiny, gdzie wzrost wyniósł 8%, oraz Indie, gdzie zwiększył się aż o 40%.
W Unii Europejskiej eksport pozostał zasadniczo stabilny, choć dwa najważniejsze kierunki, Niemcy i Francja, odnotowały spadki odpowiednio o 4% i 12%. W przypadku Niemiec utrzymuje się trudne otoczenie rynkowe, przy czym warunki są tam oceniane jako jeszcze bardziej wymagające niż te, z którymi mierzą się włoscy producenci maszyn.
Spadek dostaw technologii do niemieckich przetwórców tworzyw, przy jednoczesnym wzroście eksportu do Stanów Zjednoczonych o 9%, mimo trudności i niepewności związanych z wprowadzeniem ceł, sprawił, że rynek amerykański praktycznie zrównał się z niemieckim jako główny kierunek włoskiego eksportu w tym sektorze. Wartość dostaw do każdego z tych krajów wyniosła około 380 mln euro. Tak niewielka różnica pomiędzy obiema gospodarkami jest zjawiskiem nowym.
W pozostałej części obu Ameryk sytuacja była zróżnicowana. O ile rynek amerykański utrzymał odporność, o tyle eksport do Meksyku spadł o 32%, choć we wcześniejszym okresie kraj ten notował wyjątkowo silny wzrost. W Brazylii na wyniki silnie wpłynęła trudna sytuacja gospodarcza, a włoski eksport obniżył się tam o 45%. Spadek ten został tylko częściowo zrekompensowany odbudową popytu w Argentynie, gdzie odnotowano wzrost o 32%.
W realiach trudnego otoczenia regionalnego spadek eksportu na Bliski Wschód o 20% nie był zaskoczeniem. W Afryce obraz był mieszany. Eksport do krajów basenu Morza Śródziemnego wzrósł średnio o 12%, z wyjątkiem Tunezji, natomiast dostawy do państw Afryki Subsaharyjskiej skurczyły się o 30%, mimo dodatnich wyników w Nigerii i Kenii.
Import i sygnały z początku 2026 roku
Z danych Istat wynika, że import wzrósł wyraźnie, o 23%, osiągając wartość 1,17 mld euro. Według przedstawionej oceny tendencję tę można w dużej mierze wiązać z oddziaływaniem programów wsparcia inwestycji Industry 4.0 i Transition 5.0.
Najnowsze dane Istat dotyczące handlu zagranicznego za pierwszy kwartał bieżącego roku wskazują natomiast na spowolnienie. Import obniżył się o około 31%, a eksport o około 4%.
