Drukuj

Polichlorek winylu (PVC) idealny do produkcji rur

Rury z polichlorku winylu, czyli PVC wykorzystywane są w budownictwie i szeregu innych zastosowań na ogromną skalę. Unikalne cechy tego tworzywa sprawiają, że doskonale nadaje się ono do projektowania tego typu materiałów.

PVC ma właściwości termoplastyczne, charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną, jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników. Rury wykonane z tego tworzywa posiadają wszystkie istotne właściwości, które powinny posiadać arterie. I jest to główny powód tego, że polichlorek winylu stał się najczęściej stosowanym materiałem przy produkcji rur używanych przez miliardy ludzi na świecie.

Rury PVC znane sa jako produkty niezwykle solidne, mocne, wielofunkcyjne i długotrwałe. Do tego rzadko się zapychają. Ich wyjątkowa gładkość wychodzi naprzeciw wielu wymaganiom, zapobiegając np. przyczepianiu się różnych drobin do ścian rur.

Co sprawia, że rury PVC cechują się wysoką gładkością?

Sekret tkwi w procesie ich produkcji. Polichlorek winylu to termoplastyczny polimer. Oznacza to, że podczas produkcji rur tworzywo PVC jest rozgrzewane do stanu bardzo plastycznego materiału i następnie przepuszczane przez wytłaczarkę formującą rurę. Po ostygnięciu rury, cząstki stając się bardzo skupione, nadają jej twardą, gładką, lśniącą i nieporowatą powierzchnię, podobną do powierzchni szkła.

Ta rozwinięta gładkość w połączeniu z trwałością i odpornością stanowi część tego, co czyni PVC idealnym materiałem do stosowania go w wielu aplikacjach. M.in. skutecznie eliminuje wszelkie osady powstające na wewnętrznej stronie ścian rur z PVC.

To niezwykle ważna zaleta. Nie da się bowiem przecenić znaczenia higieny. Aż 90 proc. rur PVC znajduje swoje zastosowanie w segmencie wody pitnej oraz w systemach odprowadzenia ścieków i odwadniania. Na taki stan rzeczy składa się wiele właściwości posiadanych przez te rury, jednak w największym stopniu to gładkość właśnie decyduje o dominacji PVC nad innymi konkurencyjnymi materiałami.

Dlaczego to takie istotne?

Warstwa osadów biologicznych może stać się poważnym problemem każdego systemu rur. Oto bowiem nieregularne powłoki na wewnętrznej powierzchni rur mogą tworzyć dogodne podłoże dla rozwoju bakterii. Ponadto mogą one powodować korozję i zatykanie się rur. Pozostawienie bez kontroli odkładania się osadów prowadzić może do skrócenia okresu przydatności rur do użytku, a także drogiej konserwacji oraz kłopotliwej wymiany.