Drukuj

Recykling pianek poliuretanowych

Regranulacja

W metodzie regranulacji odpady pianki rozdrabnia się na cząstki o wielkości odpowiedniej dla potencjalnego zastosowania. Rozdrobnione odpady o wielkości cząstek poniżej 0,1 mm mogą stanowić napełniacz w materiałach polimerowych, szczególnie tych o budowie polarnej, lub można je wprowadzać do poliolu - składnika systemu piankowego. Właściwości wyrobów otrzymanych z użyciem pianki odpadowej zależą od wprowadzonej ilości odpadów, aczkolwiek nieprzekraczającej zazwyczaj 30% wag. Regranulowane odpady o wielkości cząstek około 10-15 mm są doskonałym środkiem absorbującym substancje ropopochodne, stanowią wypełnienie opakowań wrażliwych na wstrząsy, a w budownictwie pełnią rolę amortyzujących wypełnień wykładzin podłogowych

Wprowadzanie odpadów do systemu piankowego

Prostym sposobem zagospodarowania odpadów pianki sztywnej jest umieszczenie kawałków odpadów w formie i zalanie całości świeżym systemem piankowym. Możliwe jest wprowadzenie ok. 70% odpadów, a właściwości mechaniczne i przewodności cieplnej są porównywalne z właściwościami płyt termoizolacyjnych, wykonanych z oryginalnego surowca.

Prasowanie z zastosowaniem reaktywnego środka wiążącego

W metodzie tej jako środek wiążący wykorzystuje się spoiwa lub kleje poliuretanowe typu prepolimerów izocyjanianowych lub poliizocyjanianów. Rozdrobnione odpady pianki - do wielkości kęsów 5-10 mm, natryskuje się ciekłym klejem poliuretanowym, a następnie mieszanina ta prasowana jest w formach, z zastosowaniem podwyższonej temperatury - ok. 30-50°C i niewielkiego ciśnienia. Proces utwardzania kleju można zaktywizować wprowadzając dodatkowo parę wodną. Czas utwardzania wynosi od 30-60 min i zależy od zastosowanego rodzaju spoiwa poliuretanowego. Ilość użytego spoiwa powinna wynosić 10-15% wag. Rozdrobnione odpady można mieszać również z włóknami wzmacniającymi lub tekstyliami. Gęstość wyrobu można regulować wielkością zastosowanego ciśnienia i w ten sposób otrzymywać wyroby o zróżnicowanych właściwościach wytrzymałościowych, odpowiadających końcowemu zastosowaniu. Najczęściej produkuje się tą metodą maty izolacyjne i dźwiękochłonne, materace rehabilitacyjne i maty gimnastyczne, sprężyste sufity podwieszane w halach sportowych lub maty do spania w kabinach samochodów ciężarowych.

Spiekanie reaktywne

W metodzie tej wykorzystuje się zjawisko płynięcia poliuretanu w warunkach odpowiednio wysokiej temperatury i ciśnienia. Przygotowanie odpadów do spiekania reaktywnego polega na ich rozdrobnieniu do odpowiedniej średnicy ziarna. Zmielone odpady wstępnie ogrzewa się w czasie kilkunastu minut, a następnie w wysokiej temperaturze - ok. 200oC i pod ciśnieniem ok. 350 bar prasuje w formie. Pod wpływem zastosowanego ciśnienia, cząsteczki zbliżają się do siebie i stykają na granicach ziaren. Otrzymuje się wyroby o bardzo dobrych właściwościach wytrzymałościowych i odporne na działanie wilgoci. Z odpadów pianek elastycznych otrzymuje się wyroby o właściwościach kauczukopodobnych, a z odpadów pianek sztywnych - o właściwościach konstrukcyjnych.