Drukuj

Podstawy technologii wytłaczania tworzyw

Kalibracja - to proces ostatecznego ustalania kształtu i wymiarów wytłoczyny. Kalibracja polega na niwelowaniu spęcznienia powytłoczeniowego (efektu Barusa) metodami mechanicznymi. Spęcznienie to jest procesem powiększania się wymiarów poprzecznych wyrobu po wyjściu z ustnika głowicy; jest efektem dużego skoku naprężeń normalnych po wyjściu polimeru z ustnika i jest cechą materiałów lepko-sprężystych do których zalicza się polimery. Spęcznienie zależy od szybkości ścinania, temperatury stopu polimerowego, cech reologicznych przetwarzanego polimeru

Wyróżnia się następujące typy kalibratorów:
  • nadciśnieniowe - stosowane do kalibracji rur
  • podciśnieniowe - stosowane do kalibracji rur, węży
  • na zasadzie przeciągania - stosowane do kalibracji profili otwartych,
  • na zasadzie walcowania - stosowane do kalibracji płyt

Wytłaczanie z rozdmuchiwaniem folii

Folie z tworzyw polimerowych mają różnorodne zastosowania. Największą ich ilość zużywa przemysł opakowaniowy do jednostkowego pakowania produktów, ale są one użytkowane również w budownictwie, elektrotechnice i innych dziedzinach gospodarki.

Folie takie najczęściej wytwarza się metodą wytłaczania z rozdmuchiwaniem, natomiast w mniejszym zakresie - przy użyciu dyszy szczelinowej płaskiej; są one nazywane wówczas foliami płaskimi. Folie płaskie o grubości do 0,25 mm ochładza się na drodze wylewania na walec chłodzony wodą (cast lub chill roll), a folie grubsze są ochładzane na walcach gładziarki (na ogół trójwalcowej). Otrzymana folia jest przeznaczona przede wszystkim do formowania (kształtowania) próżniowego, w celu otrzymania pojemników np. na produkty spożywcze.

Metoda wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii ma dominujące znaczenie, ponieważ umożliwia wytłaczanie bardzo szerokich folii rurowych (rurę nazywa się zazwyczaj rękawem folii) oraz pozwala na przetwarzanie tworzyw polimerowych o bardzo dużym ciężarze cząsteczkowym, dzięki czemu uzyskuje się folie charakteryzujące się korzystnymi właściwościami mechanicznymi.

Na właściwości folii można wpływać poddając tworzywo orientacji molekularnej, która występuje w procesie wytłaczania z dwustopniowym rozdmuchiwaniem folii (double-bubble line), można również bez dodatkowych nakładów finansowych różnicować wymiary folii, co powoduje, że metoda ta jest bardzo opłacalna.

Procesy technologiczne wytłaczania folii, zwłaszcza folii opakowaniowych, uległy w ostatnich latach znacznej intensyfikacji, głównie dzięki zastosowaniu automatyzacji i znacznemu zwiększeniu wydajności wytłaczania.

Podstawowymi tworzywami polimerowymi stosowanymi w produkcji folii są najczęściej poliolefiny, głównie polietylen małej gęstości (PE-LD), polietylen liniowy małej gęstości (PE-LLD) i polietylen dużej gęstości (PE-HD), ale często wykorzystuje się również polistyren (PS), polipropylen (PP), polichlorek winylu (PVC), poli(tereftalan etylenu) (PET). Poza tym stosowane są inne tworzywa polimerowe, m.in. poliamid (PA), kopolimer etylen/octan winylu (EVAC), kopolimer etylen/alkohol winylowy (EVOH), poli(alkohol winylowy) (PVOH) i polichlorek winylidenu (PVDC).

Istnieją możliwości pewnego regulowania właściwości folii na drodze łączenia różnych tworzyw metodą współwytłaczania, w wyniku czego uzyskuje się folie wielowarstwowe. W wyniku odpowiedniego doboru zestawu tworzywa można uzyskać materiał o znaczenie korzystniejszych właściwościach.

Folie takie stanowią grupę materiałów charakteryzujących się stałym wzrostem zużycia i znaczenia.



Leszek Nakonieczny Leszek Nakonieczny
*.205.96.96

Wysłany: 2017-11-10 18:46:30

Kalibratory dzielimy przede wszystkim na suche i mokre. Jakie ciśnienie w głowicy potrzebne jest do przepchnięcia tworzywa przez szczelinę 0,25 mm ?