Drukuj

Problemy dotyczące recyklingu wyrobów z tworzyw

Problemy dotyczące recyklingu wyrobów z tworzyw
Produkcja światowa tworzyw polimerowych osiągnęła w ostatnich latach wielkość ponad 200 mln ton rocznie. Wzrasta także ilość odpadów, którą w tej chwili szacuje sie na poziomie ok. 65 proc. tej kwoty. Dlatego kwestie związane z recyklingiem wyrobów z tworzyw sztucznych sa tak istotne.

Tymczasem wielkość odpadów z tworzyw sztucznych kształtuje się aktualnie w naszym kraju na poziomie ich rocznej produkcji, tj. 1,1 mln ton rocznie. Warto jednak zdawać sobie sprawę z tego, że aż 450 tys. ton rocznie stanowią tworzywa wtórne z opakowań. A do tej liczby dochodzą jeszcze pozostałości z lat wcześniejszych.

Uważa sie, że w latach następnych struktura jakościowo - ilościowa odpadu tworzyw w kraju pozostanie taka sama jak w 2000 r., natomiast zwiększy się dość znacznie ilość całkowita tworzyw odpadowych z opakowań. Przewiduje się, że podskoczy ona do kwoty ok. 700 tys. ton. W globalnych odpadach komunalnych tworzywa sztuczne głównie z odpadu opakowań zajmują ok. 7 proc. pod względem masy, ale już 30 proc. pod względem objętości.

Orientacyjny skład jakościowo - ilościowy wtórnych tworzyw w Polsce, dotyczący przede wszystkim ich podstawowych rodzajów, tj. PE, PET, PP, PS, PVC przedstawia się w następujący sposób: Polietylen - 42 proc., PET - 21 proc., Polipropylen - 20 proc., Polistyren - 15 proc., PVC i inne - 2 proc.

Problemy dotyczące recyklingu wyrobów z tworzyw

Przedstawiając metody recyklingu należy wymienić takie jak: recykling materiałowy, zwany również mechanicznym polegający na ponownym, zachowawczym przetwórstwie tworzywa wtórnego; recykling surowcowy zwany również chemicznym, polegający na depolimeryzacji tworzyw w odpowiednich warunkach za pomocą rozpuszczalników tzw. solwoliza lub działania termicznego tzw. piroliza); recykling organiczny polegający na kompostowaniu tworzyw biodegradowalnych; a także odzysk energii przez proste spalanie tworzyw, który jednakże według postanowień legislacyjnych nie jest uważane jako recykling.

Jeśli chodzi o rozwiązywanie problemu recyrkulacji tworzyw, to wymaga ono, podobnie jak każde inne zadanie tego typu ścisłego ustalenia dwu najważniejszych zagadnień. Chodzi tu mianowicie o ustalenie warunków wejściowych na początku przedsięwzięcia oraz warunków końcowych, jakie są oczekiwane pod koniec przedsięwzięcia.

Jeśli chodzi o pierwsze zagadnienie to mamy tu do czynienia z takim faktem jak istnienie odpadów tworzyw w postaci zanieczyszczonej, bezużytecznej masy oznaczającej ich jakość, ilość, strukturę, stopień zanieczyszczenia, możliwości powtarzalnego zbioru, a także możliwości składowania.

Z kolei pożądanych efektem całego przedsięwzięcia ma być doprowadzenie do sytuacji, w której uda się uzyskać tworzywo wtórne w postaci produktu handlowego mniej lub bardziej uszlachetnione, czyli regranulat, płatki, aglomerat, wytwór użytkowy np. folia do śmieci.