Drukuj

Raport o europejskim rynku tworzyw sztucznych

Po raz kolejny wykazano też, że wysokie wskaźniki odzysku energetycznego nie pozostają w sprzeczności z dobrą efektywnością recyklingu.

Pozwala to na postawienie tezy, że pomimo wzrostu zużycia tworzyw sztucznych coraz mniej tworzyw trafia na wysypiska.

Wzrost gospodarczy oraz postępujące zastępowanie tworzywami sztucznymi innych materiałów przyczyniły się do zwiększenia ilości odpadów z tworzyw sztucznych o 1 mln ton (4 proc.) w stosunku do roku 2005. Jednak dzięki dużemu postępowi w dziedzinie odzysku, ilość odpadów trafiających na wysypiska zmniejszyła się o 1 proc.

- Potwierdza to obserwację odnotowywaną już od kilku lat: Pomimo w zrostu ekonomicznego ilości odpadów z tworzyw sztucznych trafiających na wysypiska systematycznie maleje - piszą twórcy raportu.

Zapotrzebowanie na tworzywa sztuczne według poszczególnych branż

W porównaniu do roku 2005 udział recyklingu materiałowego w odzysku tworzyw sztucznych zwiększył się o 18 proc., a odzysk energetycznego o 9 proc.

Dzieje się tak, bo rosnące ceny tworzyw sztucznych, a także coraz lepsze metody zbierania i sortowania odpadów, udoskonalone procedury i duży popyt na produkty recyklingu przyczyniają się do intensyfikacji recyklingu materiałowego jako metody odzysku tworzyw sztucznych.

W roku 2006 wskaźnik wzrostu w tej dziedzinie uległ niemal podwojeniu. Wiąże się to z rosnącym popytem na produkty tradycyjnie produkowane z tworzyw sztucznych, takie jak butelki czy folie, ale także np. ramy okienne. W wielu krajach wprowadzono systemy recyklingu w obiegu zamkniętym.

Udział odzysku energii w roku 2006 odnotował wzrost na podobnym poziomie, jak w latach lat ubiegłych co potwierdza, że dziedzina ta wymaga działań w dłuższych cyklach i wolniej reaguje na czynniki rynkowe.

Odpowiadający za prezentowany raport PlasticsEurope jest jednym z czołowych europejskich stowarzyszeń branżowych, którego centra zlokalizowane są w Brukseli, Frankfurcie, Londynie, Madrycie, Mediolanie i Paryżu.

Stowarzyszanie utrzymuje kontakty z europejskimi i krajowymi stowarzyszeniami branżowymi i skupia ponad 100 firm członkowskich, których łączny udział w produkcji wszystkich polimerów wytwarzanych w krajach Unii Europejskiej (EU27), a także w Norwegii, Szwajcarii, Chorwacji i Turcji, wynosi powyżej 90 proc.