Drukuj

W dorzeczu Parsęty kładą rury z polietylenu Borealisa BorSafe pipes raise the quality of drinking water and sanitation networks in Poland

W dorzeczu Parsęty kładą rury z polietylenu Borealisa
Przedsiębiorstwo Barbara Kaczmarek realizuje projekt wymiany sieci kanalizacyjnej i rurociągów dla wody pitnej w województwie zachodniopomorskim w dorzeczu Parsęty. Przy budowie instalacji wykorzystywany jest dostarczony przez koncern Borealis polietylen wysokiej gęstości.

Projekt realizowany przez jednego z największych polskich przetwórców tworzyw sztucznych Przedsiębiorstwo Barbara Kaczmarek. Wystartował w listopadzie 2008 r. Koniec przewidziany jest na przyszły rok, jednak większość zadań została już zrealizowana.

Zadanie obejmuje położenie 281 km nowych rurociągów dla wody pitnej i 219 km sieci kanalizacyjnej w dorzeczu Parsęty w zachodniopomorskim. Zanim sieć kanalizacyjna została zbudowana, zdarzało się, że woda pitna była czerpana bezpośrednio z głębokich podziemnych studni. Ponadto wiele z wcześniejszych i istniejących już sieci rurociągowych było położnych na cemencie azbestowym, który ma jak wiadomo bardzo negatywne oddziaływanie na zdrowie. Stąd też konieczność unowocześnienia instalacji.

Przedsiębiorstwo Barbara Kaczmarek realizuje projekt wymiany sieci kanalizacyjnej i rurociągów dla wody pitnej w województwie zachodniopomorskim w dorzeczu Parsęty. Przy budowie instalacji wykorzystywany jest dostarczony przez koncern Borealis polietylen wysokiej gęstości.


W tym celu wykorzystywane są produkty powstające z polietylenu Borealisa. Przy budowie rur sięgnięto po dwa niedawno wprowadzono na rynek materiały z grupy Borsafe o zdecydowanie podwyższonej odporności i wytrzymałości na zarysowania i naciski punktowe.

Są to polietyleny BorSafe HE3490-LS-H i BorSafe HE3494-LS-H dla bardzo wymagających rodzajów instalacji, takich jak technologie bezwykopowe, czy układanie bez podsypki i obsypki piaskowej. Warto dodać, że np. BorSafe HE3490-LS0-H oprócz standardowych właściwości nowoczesnego polietylenu, podczas wytłaczania nie spływa po wewnętrznej powierzchni rury w takim stopniu, by powodować duże wahania grubości ścianki na jej obwodzie. Umożliwia to produkcję rur o jeszcze większych średnicach i grubościach ścianek, poszerzając w ten sposób obszar ich zastosowań.

Polietylen BorSafe produkowany przy użyciu technologii bimodalnej gwarantuje też wysoki poziom elastyczności i zwijalności z unikalną odpornością na powolny wzrost pęknięć, który może być zainicjowany przez uszkodzenia powierzchni zewnętrznej. Wyższa wytrzymałość BorSafe pozwala też na stosowanie cieńszych ścianek w porównaniu z wieloma innymi tworzywami do budowy rur.

Polietylen od wielu lat jest najchętniej stosowanym materiałem do budowy tego rodzaju systemów instalacyjnych. Jest materiałem neutralnym względem wody i niewrażliwym na zmianę jej jakości (wartość pH, twardość), co może mieć miejsce podczas użytkowania rurociągu.

Rury z polietylenu mają też niski współczynnik tarcia. Typowe wartości chropowatości stosowane przez projektantów sieci wodociągowych to 0,05mm dla polietylenu, podczas gdy dla żeliwa sferoidalnego przyjmowane są wartości z zakresu od 0,5 do 1,0mm. Co więcej, rury z polietylenu w przeciwieństwie do rur metalowych nie doświadczają inkrustacji, osadów lub korozji, zmniejszających wewnętrzną średnicę przewodu. Wielkość przepływu wody pozostaje niezmienna przez cały czas.

Właściwości organoleptyczne i stopień mikrobiologicznego wzrostu w rurach jest regularnie kontrolowany przez komórki wewnętrzne i przez zewnętrzne laboratoria, by zapewnić, że rury nie wpływają na smak i zapach transportowanej wody.

Z różnych przyczyn, stosowanie rur polietylenowych można tez uznać za przyjazne środowisku, co w omawianym przypadku ze względu na środowiskowe aspekty dorzecza Parsęty, miało bardzo duże znaczenie. Oto bowiem relatywnie niska waga rur pomaga zmniejszać koszty transportu i montażu rurociągów, w tym ograniczać koszty nośników energii.

Trwałość rurociągów i ich szczelność pomagają chronić zasoby wodne. Rury mogą być poddane recyklingowi i przetworzone na energię po zakończeniu cyklu ich użytkowania, choć zgodnie z tłumaczeniami producentów ma to nastąpić za więcej niż 100 lat. Charakteryzują się niskim zużyciem energii i niską emisją CO 2 w całym okresie życia produktu.