Drukuj

Zbiórka porolniczych odpadów tworzyw sztucznych w Europie

Zbiórka porolniczych odpadów tworzyw sztucznych w Europie
Stowarzyszenie PlasticsEurope dokładnie przeanalizowało problematykę związaną ze zbiórką porolniczych odpadów tworzyw na naszym kontynencie. Wnioski są interesujące.

W rolnictwie tworzywa sztuczne podnoszą wydajność produkcji oraz zmniejszają zużycie wody, pestycydów i nawozów. Zastosowania, w których wykorzystuje się tworzywa to m.in. ściółka, folia do kiszonek, szklarnie, tunele, folie ochronne, instalacje rurowe oraz opakowania. Przyczyniają się one do ekologicznej, wydajnej i zrównoważonej produkcji rolnej.

Tworzywa sztuczne dla rolnictwa stanowią 5 proc. łącznej produkcji i nieco więcej w łącznej ilości odpadów z tworzyw sztucznych. 60 proc. zużycia w rolnictwie przypada na folie, nic więc dziwnego, że najczęściej stosowanym polimerem jest w tym przypadku polietylen niskiej gęstości.

Recykling i odzyskiwanie tworzyw sztucznych w rolnictwie jest jednak utrudnione, ponieważ nie ma wspólnych europejskich rozwiązań prawnych regulujących kwestię odzyskiwania tworzyw sztucznych w rolnictwie.
Wyjątkiem są jedynie opakowania pestycydów, nawozów i nasion, w przypadku których średni wskaźnik odzysku w Europie przekracza 60 proc. Wdrożone rozwiązania systemowe polegają głównie na współpracy między producentami pestycydów, hurtownikami oraz podmiotami zajmującymi się gospodarką odpadami.

Zbiórka porolniczych odpadów tworzyw sztucznych w Europie


Średni wskaźnik odzysku tworzyw sztucznych w rolnictwie wynosi w Europie jedynie 49,5 proc. Wskaźnik recyklingu mechanicznego utrzymuje się na poziomie 23 proc., pomimo tego, że ponad 35 wyspecjalizowanych firm recyklingowych systematycznie zwiększa możliwości utylizacji tych materiałów. Różnice w poziomach odzysku i recyklingu w poszczególnych krajach Europy są bardzo duże. Niektóre państwa, jak na przykład Irlandia, Islandia i Hiszpania posiadają konkretne rozwiązania prawne.

Producenci folii z tworzyw sztucznych we Francji, Norwegii i Szwecji stworzyli bardzo efektywny system dobrowolnych porozumień. Podobne rozwiązania są w chwili obecnej wdrażane w Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Belgii oraz Niemczech. W innych krajach europejskich albo rolnicy sami finansują różnorodne inicjatywy albo nie ma żadnych rozwiązań w tej dziedzinie. Kraje, w których działają systemy recyklingu rolniczych odpadów tworzyw sztucznych, osiągnęły znacznie wyższy poziom recyklingu, niż kraje, w których nie ma tego rodzaju rozwiązań.

W celu zapewnienia wymiany informacji oraz najlepszych praktyk pomiędzy producentami tworzyw sztucznych dla rolnictwa a branżą recyklingu i odzysku, w marcu 2011 r. powołano grupę roboczą do spraw tworzyw sztucznych w rolnictwie. Jej głównym zadaniem jest poprawa wydajności i efektywności istniejących systemów w celu zwiększenia wskaźnika recyklingu. Ponadto w ramach platformy gromadzona jest wiedza i doświadczenie, z której będą korzystać kraje zamierzające budować nowe systemy w tej dziedzinie.

Przetwórcy tworzyw sztucznych pod egidą branżowych stowarzyszeń EuPC i EuPF pracują wspólnie z różnymi podmiotami branży rolniczej w celu wdrożenia w całej Europie bardziej skutecznej gospodarki rolniczymi odpadami tworzyw sztucznych.

W pierwszym etapie przeanalizowana zostanie aktualna sytuacja w celu dokładnego określenia dotychczasowych osiągnięć a także działań, które branża musi podjąć, aby lepiej zagospodarowywać odpady tworzyw sztucznych pochodzące z rolnictwa. Po uzyskaniu pełnego obrazu sytuacji branża opracuje plan działań, dzięki któremu możliwa będzie poprawa wskaźników recyklingu.