Drukuj

Zmieniona Dyrektywa Opakowaniowa Waste Framework Directive

Zmieniona Dyrektywa Opakowaniowa (Waste Framework Directive, WFD) stwarza warunki do racjonalnej gospodarki zasobami naturalnymi w Europie.

Instytucje unijne osiągnęły w 2008 r. porozumienie odnośnie dyrektywy ramowej w sprawie odpadów, tzw. Dyrektywy WFD. Dyrektywa ta wyznacza zakres działań związanych z gospodarką odpadami w całej Unii Europejskiej. Zmiany w dyrektywie były niezbędne, by wprowadzić jasne regulacje prawne w wielu ważnych dziedzinach. W efekcie zmieniona dyrektywa WFD sprzyja racjonalnej gospodarce zasobami naturalnymi oraz zaniechaniu składowania odpadów na wysypiskach.

U podstaw tych zmian leży tzw. "hierarchia pięciu kroków" w gospodarce odpadami, którą należy stosować elastycznie uwzględniając przy tym cały życia produktu, tak aby każdy strumień odpadów mógł być zagospodarowany w sposób możliwie najbardziej przyjazny środowisku, z uwzględnieniem opłacalności ekonomicznej i możliwości technicznych.

Hierarchia pięciu kroków wygląda następująco (według priorytetu): ograniczanie (redukowanie), wykorzystywanie ponowne, poddawanie recyklingowi, odzyskiwanie, utylizowanie.

Założenie tej hierarchii głosi, że najlepszym podejściem do gospodarki odpadami z punktu widzenia oszczędności surowców jest niewytwarzanie odpadów lub ograniczanie ich ilości do minimum.

Kolejna możliwość to ponowne użycie, np. wielokrotne korzystanie z danego artykułu, jak ze skrzynki do napojów czy z torby na zakupy. Jeżeli powtórne wykorzystanie nie jest - lub przestaje być - możliwe, materiały należy poddawać recyklingowi, o ile z perspektywy cyklu życia jest to bardziej korzystne niż odzysk. Ostatnią możliwością jest utylizacja - składowanie lub spalanie bez odzysku energii, ale sposób ten należy ograniczać do minimum.

Nowa Dyrektywa WFD podaje szeroką definicję recyklingu, co ma na celu stymulować dalszy rozwój innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie recyklingu, przechodząc od tradycyjnego recyklingu mechanicznego do recyklingu surowcowego (czyli odtwarzania z polimerów surowców podstawowych - węglowodorów i innych chemikaliów). W ten sposób europejski przemysł recyklingowy ma możliwość rozwijania nowych sposobów na efektywne wykorzystanie zasobów, lepszych niż odzysk lub składowanie na wysypiskach.

Bardzo restrykcyjnymi przepisami zostały również objęte odpady pochodzące z gospodarstw domowych oraz rozbiórki. W wielu państwach członkowskich konieczne będzie podjęcie zdecydowanych działań, ale dzięki tym przepisom zostanie zmniejszona ilość odpadów składowanych na wysypiskach. Istotna zmiana polega na tym, że pozyskiwanie energii z odpadu będzie odtąd traktowane jak odzysk, co w hierarchii odpadów znajduje się o stopień wyżej niż utylizacja i składowanie na wysypiskach. Będzie to czynnik motywujący społeczeństwo. Określony zostanie wskaźnik korygujący ze względu na różnice klimatyczne, dzięki czemu kraje o cieplejszym klimacie również będą miały możliwość spełnienia kryteriów efektywności energetycznej.

W najszerszym ujęciu zmieniona Dyrektywa WFD będzie stanowić podstawy dla lepszego recyklingu tworzyw sztucznych, zarówno mechanicznego, jak i surowcowego, za pomocą innowacyjnych technologii przyjaznych dla środowiska. Wysokokaloryczny odpad plastikowy umożliwi zakładom produkującym energię z odpadów spełnianie kryteriów wydajności, pozwalających zaliczyć ich działalność jako odzysk. Innowacyjne rozwiązania, możliwe dzięki wykorzystaniu tworzyw sztucznych, będą źródłem oszczędności, jak np. w przypadku opakowań z tworzyw sztucznych, gdzie korzyścią jest zarówno coraz mniejsza masa opakowania jako takiego, jak i minimalizacja strat żywności.

Tworzywa sztuczne są materiałem umożliwiającym racjonalne wykorzystanie surowców naturalnych i będą odgrywać istotną rolę w kształtowaniu troski Europy o tę kwestię.

Tekst powstał na podstawie materiałów Fundacji PlasticsEurope Polska.