Drukuj

Nowa technologia tworzyw sztucznych w lakierowaniu proszkowym


Tym samym elementy z metalu i plastiku mogą zostać zmontowane jeszcze przed lakierowaniem i przed obróbką wstępną powierzchni, dzięki czemu unika się uszkodzeń powłok lakierniczych przy montażu i widocznych śladów niedopasowania elementów.

Tworzywa przewodzące mogą być z powodzeniem lakierowane na elektrostatycznych liniach lakierniczych w temperaturze pokojowej.

Są one odporne na chemikalia używane w przygotowaniu powierzchni i wytrzymują utwardzanie w wysokiej temperaturze. Przeznaczone do lakierowania elementy z tworzywa przewodzącego mogą być wprowadzane do linii w tym samym punkcie, co elementy metalowe. Oczywiście, chemiczne przygotowanie powierzchni elementów plastikowych nie jest wymagane, toteż elementy wykonane z tworzywa mogą być wprowadzane na późniejszym etapie procesu, na ogół w fazie suszenia.

Suszenie elementu przed powlekaniem proszkowym jest wymagane, aby usunąć wodę pochłoniętą przez składnik PA stopu. Jeśli jednak elementy są lakierowane w ciągu kilku godzin od uformowania, etap suszenia jest zbędny, ponieważ skłonność do absorpcji wody w stosunku do czystego PA została istotnie obniżona. Dlatego elementy z etapu formowania mogą być kierowane wprost do lakierowania bez obróbki powierzchniowej.

W przypadku większości elementów o rozmiarach małych lub średnich styki uziemiające i podwieszenia używane przy lakierowaniu metali mogą być używane także do lakierowania termoplastycznych tworzyw przewodzących. Elementy większych rozmiarów na ogół wymagają dodatkowych podpór, aby właściwie ustawić element w fazie natryskiwania i utwardzania.

Efektywność lakierowania tworzyw przewodzących
W poniższej tabeli porównano efektywność elektrostatyczną, estetykę i siłę przylegania dla płyt z tworzywa przewodzącego z odpowiednimi parametrami dla płyt metalowych w procesie lakierowania proszkowego w identycznych warunkach.



Tabela powstała na podstawie badania typowych powłok poliestrowych i hybrydowych epoksydowo-poliestrowych. Płyty z tworzywa przewodzącego były suszone w temperaturze 193 st. C przez 30 minut, po ostygnięciu poddawane lakierowaniu razem z płytami metalowymi w temperaturze pokojowej, a następnie kierowane do utwardzania w warunkach zgodnych z zaleceniami producenta lakieru.

Efektywność nakładania można obliczyć, mierząc przyrost wagi elementów podczas natryskiwania oraz grubość tworzącej się warstwy.

Wyniki pomiarów świadczą, że płyty z plastiku przewodzącego wykazują przyrost wagi i grubość warstwy porównywalne do płyt metalowych, co dowodzi, że w opisanych warunkach możliwa jest zbliżona skuteczność lakierowania.